Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

Υποχρέωση του Κράτους για τους συνεταιρισμούς





Στο τεύχος 3 (Ιανουαρίου – Μαρτίου) του έτους 2015, το περιοδικό δημοσίευσε τη «Σύσταση 193 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ILO) για την Προώθηση των Συνεταιρισμών».
            Όπως είχε τονισθεί στο Σημείωμα του Συντονιστή της Έκδοσης του Περιοδικού, σε εκείνο το τεύχος, η αξία αυτού του κειμένου είναι ότι όπως και οι Αξίες και οι Αρχές του Συνεργατισμού είναι υποχρεωτικής εφαρμογής από την Ελλάδα, έτσι και η Σύσταση 193 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας  (ILO) του ΟΗΕ είναι υποχρεωτική. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που μετέχουν στον Οργανισμό αυτόν και οι οποίες, σχεδόν ομόφωνα, ψήφισαν αυτή τη Σύσταση.
            Αφορμή για την υπενθύμιση της Σύστασης αυτής, είναι η ειδική έκδοση «Ερμηνευτικές Οδηγίες για τις Συνεταιριστικές Αρχές» (Guidance Notes on the Co-operative Principles), που  δημοσίευσε προσφάτως η Διεθνής Συνεταιριστική Ένωση, στην οποία περιέχονται πολύτιμες πληροφορίες καθοδηγητικού χαρακτήρα. Από το περισπούδαστο αυτό κείμενο, που ετοιμάσθηκε από εμπειρογνώμονες με παγκόσμιο κύρος, το οποίο μεταφράζεται και θα περιληφθεί ολόκληρο στο επόμενο τεύχος, επιλέγεται η ακόλουθη επισήμανση:
«Κάθε Κράτος μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας ΔΟΕ) έχει την υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη τις συστάσεις της ΔΟΕ και να υποβάλλει στο εθνικό νομοθετικό σώμα έκθεση για το κατά πόσον συμμορφώνεται ή όχι με τη Σύσταση 193. Εάν δεν συμμορφώνεται, υποχρεούται να αναφέρει τις ενέργειες που το κράτος μέλος σκοπεύει να λάβει προκειμένου να διασφαλίσει τη συμμόρφωση»
Αν οι ελληνικές αρχές που προσυπέγραψαν και επικύρωσαν την Σύσταση 193, σέβονταν την υπογραφή τους, τότε θα είχαν φροντίσει να δημιουργήσουν «ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη των συνεταιρισμών», όφειλαν «να τηρούν τις Διεθνείς Συνεταιριστικές Αρχές», όφειλαν «να εξασφαλίζουν για τους συνεταιρισμούς όρους όχι λιγότερο ευνοϊκούς από αυτούς που ισχύουν για τις άλλες μορφές επιχειρήσεων», όφειλαν …
            Αν ίσχυαν αυτά, δεν θα είχαμε νόμους όπως ο 4015/2011 και σχέδια νόμων όπως αυτό που δόθηκε για «διαβούλευση» προσφάτως, αναφερόμενο στους αγροτικούς συνεταιρισμούς.

Κ. Παπαγεωργίου